Cliënten voor Bed Bad & Brood opvang



In de BBB worden maximaal 30 mannen opgevangen. De bewoners hebben veelal in Nederland asiel aangevraagd en zijn tijdens hun verblijfprocedure in Leiden terecht gekomen.

Er zijn heel wat landen vertegenwoordigd in de BBB:

Irak, Iran, Syrië, Ethiopië,  Eritrea, Soedan, Somalië, Rwanda, Burkina Faso, Guinee, Guinee Bissau, Marokko, Algerije, Nigeria, Afghanistan, Birma, Armenië, Benin en Sierra Leone.

In de Leidse BBB krijgen bewoners 24-uurs opvang, in andere steden biedt de BBB vaak alleen nachtopvang. De bewoners verblijven twee aan twee op de slaapkamers. De slaapkamers zijn erg sober ingericht met een stapelbed en voor ieder een kast en een stoel.

Ze mogen zelf hun kostje koken en hebben daarvoor de beschikking over een ruime keuken.

De bewoners houden zelf de opvang schoon, elke ochtend heeft er een groep van 4-5 bewoners schoonmaakdienst onder begeleiding van een vrijwilliger.

De vrijwilligers vormen een belangrijke steun voor de cliënten, ze bieden een luisterend oor met net iets meer geduld dan de stafleden, als het nodig is gaan ze met de cliënten mee naar afspraken in het medisch circuit en ze helpen met klussen in huis bijvoorbeeld. Maar soms is er ook tijd voor leukere dingen zoals een bezoek aan de bibliotheek of een gezamenlijke maaltijd.

Twee van de medewerkers bieden maatschappelijke begeleiding, ze regelen dat de bewoners een huisarts krijgen en ze onderhouden contacten met de apotheek en het ziekenhuis. Ze hebben contact met de bewoners en bieden mogelijkheden tot activering. Activering kan bestaan uit sport, nieuwe vaardigheden leren bij het buurthuis of een andere vorm van dagbesteding. De bewoners zijn graag actief in de buurt waar zij bijvoorbeeld de ouderen bezoeken in Robijnhof.

Twee andere medewerkers bieden juridische begeleiding, zij vormen in feite de schakel tussen bewoners en de advocatuur. Zij doen dossieronderzoek, leggen procedures uit, helpen mee met het invullen van formulieren en verzamelen informatie die nodig is voor de verblijfsprocedure. Het verzamelen van informatie is ook nodig om te kunnen bepalen of een bewoner een nieuwe verblijfsprocedure kan starten of dat hij / zij moet gaan werken aan terugkeer.